zaterdag 26 april 2014

#draagliefde - deel 2

Voor wie na het lezen van de vorige #draagliefde-post al druk begon te googlen en de bomen door het draagbos niet meer ziet. Op de website van Kiind magazine staat een duidelijk overzicht met de verschillen tussen een geweven doek, een rekbare doek, een SSC, een mei tai en een ringsling.

Maar voor u in zeven haasten naar de babywinkel loopt ook nog even dit: doe uzelf en uw kindje een plezier en investeer meteen in een ergonomische drager, geen Lodger shelter, Babybjörn, Stokke, Kipling, Chicco,... dus. Om te checken of een drager ergonomisch is moet je vooral op 2 verschillende dingen letten:

Ten eerste: Zit je kindje in kikker- of M-houding? Met andere woorden, gaat de stof van knieholte tot knieholte en zitten de knieën hoger dan de poep? Wanneer dat niet het geval is sluit de heupkom niet en kan je bij veelvuldig dragen heupdysplasie veroorzaken. Meer info vind je op de site van het internationaal heupdysplasie instituut. Al doen onderstaande prentjes -die ik eigenhandig van hun site heb gestolen- ook al het verhaal:



Ten tweede: Is het rugpand zacht en kan het kindje met de natuurlijke bolling van de rug in de drager zitten? Eén van de redenen trouwens waarom voorwaarts dragen vanuit ergonomisch oogpunt afgeraden wordt. De bolling van de rug kan dan onmogelijk plaatsvinden en alle gewicht komt op de heupjes terecht. Om nog maar te zwijgen over het feit dat je kindje zich niet kan afwenden van alle prikkels die op hem/haar afkomen. Als je kindje wil rondkijken is rugdragen of heupdragen de betere keuze. (Om dezelfde reden is langdurig in een maxicosi(-kinderwagen) zitten overigens ook slecht voor heupjes en rug, beter ergonomisch dragen of een échte kinderwagen kopen dus. Trouwens, ook niet-ergonomisch zijn loopwagentjes en van die deur-bouncers waar kindjes in hangen. Hier komen ze enkel om die reden al niet in huis, dat die loopwagentjes daarbij meestal ook nog spuuglelijk zijn is een bijkomstige meevaller.)

Wanneer je de houding van je kindje tot slot helemaal goed wil hebben moet je ook zorgen dat je kindje op kusafstand zit, de knietjes zitten dan meestal ter hoogte van je navel. Meer tips over de beste (meest ergonomische) houding in een draagdoek of -zak vind je hier

Wij dragen inmiddels sinds een jaar, de eerste draagfoto dateert van 16 april 2013 en hoewel ik ons verre van expert beschouw (daarvoor zijn er draagconsulenten) heb ik intussen toch al heel wat opgezocht en kan ik al een woordje meepraten in de draag-groepen op Facebook en elders. Vandaar deze blogposts. Waar de dames in die Facebookgroepen het overigens ook vaak en graag hebben is hun 'stash'. Wel wij hebben er ook eentje, een redelijk kleine als ik vergelijk met anderen, maar daarom niet minder fijn: 

Babylonia Tricot Slen - de meest bekende rekbare doek (ook wel een stuk stof van een dikke 4m. lang), rekt mee en is behoorlijk warm.

Tip: Hoewel in het boekje staat dat je er gerust mee kan kommadragen en rugdragen, doe je dat beter niet. Kommahouding wordt tegenwoordig afgeraden omdat dat ten eerste ook weer niet oké is voor de ontwikkeling van de heupjes en, en dat is helemaal belangrijk, omdat wanneer de kin op de borst ligt, de luchtpijp van zo'n drommeltje afgesloten kan worden. Rugdragen doe je beter niet omwille van dit.

Tip: Zo gauw je kindje wat zwaarder wordt zakt deze doek nogal door en kan je beter overstappen op een geweven doek.

 
Toen ik nog niet wist dat kommahouding, not done is. Oeps.
 
 
Met een spuugdoekje in de bovenrail gedraaid als neksteun.


Calin Bleu Olive - een geweven doek, maat 6 (ook wel een ander stuk stof van een dikke 4m.), rekt niet mee en staat bekend als dunne draagdoek, ideaal voor warme dagen of binnenshuis, hiermee kan je wel buik- én rugdragen.
 
  


Oscha Okinami Sia - ook een geweven doek, maat 6, gemaakt van een blend van katoen en wilde zijde, iets dikker en vooral duurder dan de Calin Bleu, maar oh zo mooi.


Ergobaby Original Kaki - een soft structured carrier ofte SSC (een rugzakachtigmodel met clips), ook wel door iedereen in Japan gebruikt en alleen daarom al de favoriet van Michael.

 

Op het verlanglijstje: een doek maatje 3 of 4, om met mijn ringslingringen een no-sew ringsling te maken en een tula toddler als kant-en-klaar-systeem voor ons groter wordend Olijfje.

Misschien moet ik de persoon die mij afgelopen week 'een draagverslaafde' noemde dan toch gelijk geven. Oeps...



------------------------------------------------------------------------------
Meer weten over dragen (als deel van natuurlijk ouderschap / attachment parenting)?
Veel draagplezier!

zaterdag 19 april 2014

#draagliefde - deel 1

Wij houden van ons draaggerief. Inderdaad, gerief. We zijn begonnen met een tricot slen & een Ergo, ergens in week 6 in allerijl zelf van onze geboortelijst gekocht omdat ik met een lief refluxkindje dat alleen maar rechtgehouden wilde worden en echt.niet.ging.liggen.om.te.slapen. gewoon niets gedaan kreeg (lees: zelfs geen hand over had om mijn eigen boterhammeke te smeren als Michael ging werken).


de eerste keren...

Al waren die eerste keren knopen op zijn minst: bloed, zweet en tranen. Zowel bij mij als bij Olijfje. Nu nog trouwens, zo comfortabel als ik ben met buikknopen, zo nieuw en onwennig is rugknopen. Maar we'll get there, mede dankzij het draagconsult van vorige week. We weten nu precies hoe alles zou moeten zitten en aanvoelen. Zijn geld meer dan waard alsgetmijvraagt, vooral aangezien ondergetekende een gebrek aan geduld heeft om uit te vissen hoe ze moet rugdragen op basis van youtubefilmpjes alleen. Ineens de tips & tricks leren én kunnen oefenen met een draagpop tot je je zeker genoeg voelt om je kindje op je rug te zwieren. Ik zou het zo opnieuw doen.



Eigenlijk wist ik nog voor ik ook maar één keer gedragen had, dat ik het heerlijk zou vinden. Wat ik vooral in't begin fijn vond aan een kindje in de doek, was dat het me deed denken aan die buik waar ik naar mijn gevoel veel te snel en onverwacht afscheid van heb moeten nemen (inderdaad, ik ben zo een van die vreemde vrouwen die zwanger zijn tot op het laatste moment, ondanks alle kleine ongemakjes, vooral héérlijk vond). En dan heb ik het niet eens over de dingen die ge gedaan krijgt als je je kindje op je buik hebt hangen hebt. Ok, toegegeven, de wasmachine & het onderste van de afwasmachine uitladen, tandenpoetsen, douchen en kolven zijn vrij onmogelijk maar verder is ongeveer alles fair game. Gemakkelijk zat.

 Niet zwanger, al lijkt het wel zo.




En ook voor Olivia zelf zijn de voordelen moeilijk allemaal op te sommen, maar ik probeer. Ze gaf tijdens haar refluxperiode zoveel minder over wanneer ze rechtop kon slapen, ze kon de babykrampjes goed aan (haar buikje werd immers lekker warm gehouden en gemasseerd door bewegingen), ze sliep meteen veel beter (in de buik trouwens ook: actief zo gauw ik op de zetel zat te niksen maar rustig wanneer ik van hot naar her holde) en langer (lees: in de doek kon ze zichzelf niet wakker slaan met een wild en ongecontroleerd bewegend armpje of beentje). Maar ook haar hoofd hield ze al heel snel goed recht (in het begin draaide ik wel een washandje of tetradoekje in de bovenste doekbaan als hoofdsteun), haar hoofdje dat trouwens nooit is afgeplat, ook al dankzij de doek (en haar zijligkussen in bed). Ook Olivia is fan, het duurde namelijk écht niet lang of mevrouwtje deed alle slaapjes gedurende de dag in de doek (of aan de borst), of in de doek én aan de borst, van multitasken gesproken. Nu, met 13 maanden, is het nog steeds is het haar meest geprefereerde slaapplaats.


 


En voor u vraagt of dat dan niet zwaar is, zo'n drommeltje dagelijks meermaals dragen tijdens haar slaapje. Hier al het antwoord: totaal niet. Als je vroeg begint, oefen je al de spieren die je nodig hebt om ook met een zwaarder kindje te kunnen dragen. Verder heb ik ook geen bekkeninstabiliteit en zo van die akelige dingen, dus dat helpt, en kan ik u meedelen dat Olijfje+doek+mezelf op dit moment qua gewicht slechts in de buurt beginnen te komen van mezelf op mijn zwangerst en toen lukte vooruitkomen en fietsen en werken ook nog zonder al te veel problemen.

 

 


Maar ik dwaal af, terug naar de voordelen: door het dragen leer je je kindje snel beter kennen, je leert signalen opvangen en ook voor je kindje is vlakbij jouw stem en geur zijn fijn. Verder is huid-op-huidcontact is onmisbaar voor een goede borstvoedingsstart (hechting!) en ook dat gebeurt moeiteloos wanneer je je kindje in't begin vaak draagt (als je de deur niet uit moet en er geen bezoek komt zijn pamper, BH & doek die eerste dagen qua kleding ruim voldoende, je draagdoek telt als een kledingstuk en indien nodig zet je de verwarming gewoon wat harder).



Tot slot zou het dragen ook een positief effect hebben wanneer we spreken over wiegendood. Doordat je kindje vlakbij jou hangt reguleert het zijn/haar ademhaling naar de jouwe. De kans dat je kindje een apneu (ademstilstand) doormaakt is er nog steeds, maar de kans is groter dat het opnieuw zal beginnen ademen. Zijn/haar ademhaling wordt immers geprikkeld door de bewegingen die jij maakt (in tegenstelling tot wanneer je kindje alleen in een bed zou liggen). En zelfs al is dat maar een halve waarheid, dan nog is dat in mijn hoofd in elk geval beter dan niets.


  

 
  
Voor wie toch nog zou twijfelen, een paar links: De logica van het dragen. Wij zijn draaglingen, dragen zit ingebakken in ons, omdat onze kleintjes hulpeloos zijn. Of bekijk dit filmpje en bedenk eens op welke manier u graag de wereld wil ontdekken. Als je als draagouder de wereld wil ontdekken is de draagdoek overigens trouwens ook een gerief. Toen Olijfje nog niet op het fietsstoeltje kon en ik met de tram naar de stad ging kon ik altijd meteen opstappen als ze in de doek zat. Met de kinderwagen (een redelijk brede: Mountain Buggy - Urban jungle, overigens héél tevreden over) moest ik soms verschillende trams laten voorbijgaan voor de 'juiste' tram passeerde (lees: een nieuwe, zonder trapjes). Nog steeds niet helemaal overtuigd? Hier hoort u bijna exact hetzelfde verhaal van iemand anders. Overtuigd? Maak dan maar dat u mijn babywearing pinterest bord begint te volgen.

 

donderdag 3 april 2014

Spelerke

Uren zou ik naar haar kunnen kijken als ze zo braafjes speelt en hele verhalen tegen zichzelf  vertelt (voor alle duidelijkheid mevrouwtje wilde géén kleren aan, we hebben meermaals geprobeerd).


Gelukkig heb ik de komende 5 maanden weer wekelijks 7.5 uur extra om dat te doen. Hoera voor zonnig ouderschapsverlof* tot en met eind augustus!

*als je een jaar voltijds in dienst bent bij je werkgever kan je in België ouderschapsverlof opnemen. 1 van de mogelijkheden, naast voltijds of part-time is 4/5, gedurende 20 maanden. Wij hebben ervoor gekozen om dat gedeeltelijk samen en gedeeltelijk afwisselend op te nemen, je hoeft je 20 maanden immers niet in één keer opnemen maar kan dat ook in schijven van 5 maanden per keer verdelen. Michael heeft meteen 10 maanden aangevraagd (vanaf juli vorig jaar) en heeft dus nog een maand ouderschapsverlof te gaan. Hij gaat wellicht vanaf september weer 5 maanden aanvragen, ikzelf had ouderschapsverlof van juli tem. november en heb dan van december tem. maart even terug voltijds gewerkt. Kwestie van wat te kunnen sparen, zowel ouderschapsverlof als centen ;)